Strijden tot aan de meet in de polders van de Arno Wallaard Memorial

Strijden tot aan de meet in de polders van de Arno Wallaard Memorial

“De Arno Wallaard Memorial is een koers terherinnering, maar wij moeten vandaag koersen om herinnerd te worden,” waren de memorabele woorden van Jan-Willem van Schip voorafgaand aan de elfde Arno Wallaard Memoriaal.

Al jarenlang komt Delta Cycling met heel veel pleier in Meerkerk om mee te strijden om de eerste plaatsen in de Arno Wallaard Memorial. De wedstrijd draagt de van wijlen Arno Wallaard, begenadigd wielertalent bij Skil-Shimano toen hij plotseling op veel te vroege leeftijd overleed. De Arno Wallaard Memorial is sindsdien de wedstrijd met misschien wel het hechtste en grootste vrijwilligersteam van Nederland. De 150 motards die het parcours veilig afzetten zijn daarvan een van de vele voorbeelden.

Met twee local hero’s aan de start was Delta Cycling gemotiveerd om er iets vabn te maken. Jan-Willem van Schip won in het verleden al eens de juniorenversie van de Wallaard Memorial en Jens van den Dool deed de afgelopen jaren het Twitterverslag van de oude Omloop van de Alblasserwaard. De wedstrijd passeerde ook nog eens tweemaal aan de voordeur van wielerfamilie Van den Dool die met Jens en Kelvin (Vlasman CT) vandaag twee ijzers in het vuur hadden.

Voor de start voorspelde onheilsspellende luchten boven de Lek niet veel goeds voor het weer tijdens de koers. De regen bleef uiteindelijk beperkt tot wat spetterwerk in de startstraat. Toch werd het weer een belangrijke speler in de pure polderkoers.

Net als in de juniorenwedstrijd die ’s morgens werd verreden spatte het peloton ook in de profkoers al vroeg uit elkaar. Een groep van ongeveer 40 renner scheidde zich af. “Wij zaten daarin met drie renners mee,” zag ploegleider Bennie Lambregts. “Eigenlijk net iets te weinig om daarna het spelletje goed te kunnen spelen,” analyseerde hij. “Maar ik zag die mannen in de eerste groep wel een goede koers rijden. Gerco Pastoor toonde zich goed van voren en ook Mitchell Mulhern reed een goede wedstrijd.” In de eerste groep ook Jan-Willem van Schip, die zich op zijn manier vermaakte, veelal op kop van de waaiers.

Toen het tempo opnieuw de hoogte inging was er in de eerste waaier nog slechts plek voor achttien renners. Opnieuw schoven Mulhern en Van Schip sterk mee. In de tweede grote omloop van 76 kilometer dunde ook deze groep verder uit. Elf renners bleven vooraan over met namens Delta Cycling nog Jan-Willem van Schip. Koud terug van het WK Baanwielrennen in Hong Kong liet de renner uit Wageningen zien nog altijd in goede conditie te verkeren. Van Schip voelde zich zo goed, dat hij al in de eerste van vijf plaatselijke omlopen de gashendel opendraaide om medevluchters te lossen. Het collectief van Metec was echter attent en haalde Van Schip terug. Dat spel bleef zich op de wegen van Meerkerk herhalen. Van Schip viel veeldvuldig aan en even vaak waren het zijn medevluchters die hem tot de orde riepen.

In de voorlaatste ronde reden uiteindelijk drie renners weg. De sterke Belg Timothy Stevens kreeg gezelschap van René Hooghiemster en aanvalspecialist Sjoerd Kouwenhoven. In de achtergron stokte het even, waardoor het drietal een gaatje sloeg. Jan-Willem van Schip probeerde nog met het allerlaaste beetje energie uit de tank om alleen de brug te slaan naar het leidende trio, maar de winnaar van de Ronde van Drenthe had zijn pijl(en) al verschoten.

De drie blijven vooruit en in de Burgemeester Sloblaan toont Stevens zich de sterkste in de sprint, Kouwenhoven wordt twee, voor Hooghiemster. Van Schip komt binnen op plek 10. Leeggestreden. Ike Groen en Mitchell Mulhern eindigen ook bij de eerste 25.

“Vanaf 100 kilomoeter sloten we weer aan bij de eerste groep en toem besloot ik dat ik me er never nooit meer zou laten afrijden. Toen we op een gegeven moment met die kleine groep weg waren voelde ik al wel dat dat de groep was die het ging doen. Het was enorm afzien vandaag. Ik wist dat er weer een stuk aankwam dat het op de kant kwam. Met Mitchell Mulhern in mijn wiel trok ik toen vol door en daar viel de slag, de groep werd nog kleiner, alleen Mitchell moest er ook af. We bleven met acht over en ze reden vanaf dat moment echt op mijn wiel. Ik had ook niet echt de punch om los te komen vandaag. Dit was wat er uiteindelijk vandaag inzat. We zijn echt heel diep gegaan vandaag,” zag Van Schip de wedstrijd die hij graag nog eens aan zijn palmares zou toevoegen.

Reacties zijn uitgeschakeld.