Ploeg demonstreert klasse in Ierland, Jan-Willem van Schip wint.

Ploeg demonstreert klasse in Ierland, Jan-Willem van Schip wint.

De kers van gisteren smaakte zoals gezegd naar meer. Maar, met een tweede plaats in de etappe en het veroveren van de bergtrui gisteren was het lastig om die prestatie vandaag te toppen in de tweede rit van de An Post Rás. Tóch deden de ontketende renners van Delta Cycling het.

I het begin van de 142 kilometer lange tweede etappe in Ierland was het peloton in de greep van de controle. Steeds als er renners wegreden werd de voorsprong niet groter dan een halve minuut en dan kwam de rest van het peloton weer aansluiten.

“Het was een hele bijzondere etappe vandaag,” zegt Jim van den Berg als hij staat te wachten op de dopingcontrole. “We rijden met alle renners een heel aanvallende koers.” Ike Groen raakte voorop in een groepje van zes, maar werd snel tot de orde geroepen. Nog geen minuut later was de renner uit Tuitjenhorn opnieuw bij de pinken en reed weg met negen renners, waaronder ook Daan Meijers.

“We reden continu in de frontlinie,” zag Van den Berg. “Op 70 kilometer van het eind, toen iedereen al in een kopgroep had gezeten, reed Jan-Willem met een klein groepje weg.” Het groepje met Van Schip verzamelde de nodige secondes voorsprong en in het peloton was nauwelijks controle. “De organisatie was er niet en daarom gingen er eenlingen of kleine groepjes renners proberen het gat dicht te rijden.” 24 renners lukte dat, waardoor een eerste groep ontstond van 29 coureurs.

“Daar zaten wij met alle vijf onze renners bij en we hadden op dat moment volledige controle. Het peloton achtervolgde niet en de voorsprong was meer dan veertig seconden.” Toen gebeurde er iets geks. “Op een gegeven moment wordt de eerste groep stilgeet voor een spoorwegovergang. Ze moesten wachten op een trein die voorbijkwam. In de tussentijd kon het peloton gemakkelijk terug aansluiten. Na de overgang ging de koers verder met een compleet peloton en niet met de eerste groep met al onze renners met een ruime voorsprong. Heel gek was dat,” fronst Van den Berg.

De koers kon dus opnieuw beginnen. “We ons moraal er niet door laten beïnvloeden, we hadden ook voor de finale een plan klaarliggen. We hadden de laatste twintig kilometer goed verkent op Google Maps en zagen dat er een licht dalende lijn inzat. Er stond ook nog eens een stevige wind in de rug in de finale, dus we wisten dat een eenling of een klein groepje in het voordeel zou zijn,” legt de team manager uit.

Jan-Willem van Schip weet van het plan en is er als de kippen bij als er een nieuwe kans is voor de aanvallers. Van Schip komt in de aanval met vier medevluchters. “Daarachter was opnieuw de organisatie weg,” zag Van den Berg. “Toen de namen van de vier vluchtcompanen van Jan-Willem werden genoemd via de radio, heb ik ze snel even opgezocht op ProCyclingStats. Aan hun uitslagen te zien waren het geen mannen voor wie Jan-Willem bang hoefde te zijn.”

Met nog 20 kilometer te rijden was de voorsporng van de groep met Jan-Willem van Schip precies een minuut. “Met toestemming van de jury ben ik toen met de ploegleiderswagen nog een keer naar de kopgroep gereden om het plan de campagne door te nemen. De laatste 12 kilometer waren wind mee en daar moest het gebeuren voor ons, dan moesten we niet meer wachten op de medevluchter en gewoon vol op de bovenbuis gaan liggen en de benen het werk laten doen. Dat wist Jan-Willem natuurlijk ook.”

Precies volgens plan zette Van Schip op 12 kilometer van de finish in Newport de beukmachine aan. “Vanaf daar is hij eraan begonnen. Jan-Willem was verreweg de sterkste in de kopgroep, dus hij moest daar niet meer wachten maar zelf volle bak doorrijden.”

Al snel pakt Van Schip een half minuutje op zijn eerdere vluchtmakkers. Het halve minuutje word langzaam groter tot het moment dat op 5 kilometer van de finish de vier achtervolgers worden opgeslokt door een hongerig peloton. “Vanaf dat moment was het billenknijpen geblazen,” geeft Jim van den Berg toe. “Met nog 3 kilometer te gaan had Jan-Willem nog 28 seconden. Met nog 3 kilometer te gaan werd dat 23 seconden. Met nog 2 kilometer voor de wielen was het verschil nog 20 seconden, het kon nog misgaan.” Onder de rode vod van de laatste kilometer was het verschil 15 seconden. De ploegen van Armee de Terre en Wiggins deden er alles aan om het feestje van de eenzame Hollander te verstieren.

Op de meet had Jan-Wilem van Schip tóch genoeg tijd om zijn rits te sluiten en zijn handen in de lucht te steken. “Wat een dag! Dit was echt wel weer een bizarre demonstratie van de ploeg.”

Die demonstratie komt nog verder tot uiting. Ook Dennis Bakker en Daan Meijers finishen met een zesde en zevende plaats in de top tien. In het klassement staat Dennis Bakker nog altijd tweede, Jan-Willem schuift door zijn bijzonder fraaie zege op naar de zesde plaats.

Dennis Bakker behoudt de leiderstrui en de ploeg verstevigt de leiding in het ploegenklassement. Zijn er nog meer kersen?

WhatsApp Image 2017-05-22 at 16.50.08

Reacties zijn uitgeschakeld.