Luuc Bugter op podium in de Braakman

Luuc Bugter op podium in de Braakman

De tweede manche in de Topcompetie, de Omloop van de Braakman werd pas in de tweede helft van de wedstrijd op de kasseien beslist. Daan Meijers en Luuc Bugter speelden een hoofdrol in de finale.

In de openingsfase van de wedstrijd bleef het peloton op de biljartvlakke wegen rondom het Zeeuwse Philippine lang bijelkaar. Het was wachten tot het einde van de eerste ronde toen Melvin van Zijl de eerste uitlooppoging op zijn naam schreef.

De renner van Vlasman raakte niet weg. Vervolgens waren het Vermeulen en Detant die het probeerde in de tweede omloop. Ook deze poging werd in de kiem gesmoord, waarna Van Zijl en Detant opnieuw het ruime sop kozen.

“In het peloton keken de ploegen naar elkaar. Door de smalle wegen, de kasseien waarop iedereen van voren wilde rijden en het uitblijven van wind werd het een nerveus schouwspel,” beschouwt ploegleider Jim van den Berg de eerste uren van de wedstrijd.

Onze renners van Delta Cycling Rotterdam zette de achtervolging in, samen met Baby-Dump en ook deze aanval liep op niets uit. Behalve de strijdlust voor Detant overigens.

De slag die volgde leek er eentje van beslissende waarde. Een groep van 25 renners toonde zich het sterkst op de kasseien en splitste zich af van het peloton. Met Luuc Bugter, Daan Meijers en Mitchell Mulhern in de groep was Delta Cycling goed vertegenwoordigd. “Na een relatief saaie beginfase waarin niet heel veel gebeurde, zitten we nu met drie sterke renners mee in iets wat op een mooie slag lijkt,” zag ook Van den Berg.

Toch sloot het tweede peloton ook nu na een nieuwe sectie kasseistroken weer aan. Niet veel later reden tien renners weg. “Eerst reden er op de keien acht man weg met Luuc Bugter en daarna sloot Daan Meijers nog aan. Vanaf dat moment hadden we een plan om de koers te winnen,” vertelt Jim van den Berg.

“We hadden vooraf besproken dat we alleen zouden doorrijden in de kopgroep als we een overtal hadden en dat Luuc zou wachten op de sprint. In deze situatie met Daan en Luuc in de kopgroep waren onze papieren erg goed.”

De voorsprong van de kopgroep jojode rond de veertig seconden. Het peloton leek in aanloop naar de twee lokale ronden van 10 kilometer nog terug te willen komen. Verder reduceren dan tot zevenentwintig seconden lukte de mannen van Vlasman en Baby-Dump echter niet.

“Het plan voor de finale was dat Daan zou aanvallen. Met Luuc hadden we het volste vertrouwen in een eventuele sprint,” verklaart de ploegleider de tactiek. De plannen werden echter abrubt gedwarsboomd toen Meijers onderuit ging. “Daan draaide voorop de groep een terugdraaiende bocht in en viel. Een enorme teleurstelling voor Daan, omdat hij heel erg goed onderweg was.”

De tien werden er door inspanningen van Luuc Bugter acht en met het wegvallen van Daan Meijers waren het zeven renners die in de laatste ronde met nog één strook voor de finish gingen strijden. Het waren echter niet de laatste keien die de beslissing brachten. Adriaan Janssen demmareerde al in de straten van Philippine op ongeveer 10 kilometer van het einde.

De renner van SEG Racing kreeg niemand met zich mee en breidde zijn voorsprong seconde voor seconde uit. Met nog vier kilometer te gaan het hij tweeëntwintig seconden op de groep waar Luuc Bugter nog altijd op zijn sprint gokte. Janssen werd voor de streep niet meer bijgehaald en schreef de tweede Topcompettiekoers op zijn naam. In de sprint van de kopgroep daarachter spurtte Luuc Bugter naar de derde plaats en verzekerde zich daarmee van belangrijke punten in het klassement van de Topcompetitie.

“Ik houd gemengde gevoelens over aan de Braakman,” zegt Van den Berg achteraf. “We reden weer een hele sterke koers en zaten in de finale op onze post om de wedstrijd te winnen. Dan valt Daan en moeten we een nieuw plan maken. Luuc die sprint dan uiteindelijk naar een derde plaats en laat zien een van de betere renners in dit peloton te zijn.”

Reacties zijn uitgeschakeld.