Bij de les in Ton Dolmans Trofee, maar topuitslag ontbreekt.

Bij de les in Ton Dolmans Trofee, maar topuitslag ontbreekt.

De Ton Dolmans Trofee is dit jaar nieuw in de Topcompetitie. Nadat de Drielandenomloop, die Jetse Bol vorig jaar won, niet doorging werd met de Ton Dolmans Trofee een alternatief gevonden als lastige koers in de regelmatigheidsreeks die Topcompetitie heet.

Het parcours werd vorig jaar voor het eerst gereden toen de wedstrijd onderdeel uitmaakte van de Clubcompetitie. Voormalig Delta Cycling-renner Ronan van Zandbeek toonde zich de sterkste na vier omlopen rond Stein.

De wedstrijd voerde ook vandaag door de dorpskernen rondom het Zuid-Limburgse Stein. Het gedraai en gekeer door de bebouwde kom zorgde voor een onoverzichtelijke en hectische openingsfase. De heuvels van de Snijdersberg, de Waterval en de Adsteeg die de wedstrijd per ronde aandeed maakte het parcours selectief en dus compleet.

Duidelijk was dus dat de winnaar van de Ton Dolmans Trofee een sterke renner zou worden. Veel coureurs dachten in de eerste ronde aanspraak te maken op de kopgroep van de dag. Ike Groen was een van de eerste aanvallers van de dag. Met een groepje van zeven renners probeerde hij al voor de eerste beklimming van de Snijdersberg weg te komen.

Op de eerste beklimming van de Adsteeg, die in het laatste deel van het rondje was opgenomen probeerde ook Jens van den Dool solo een gaatje te slaan. De aanval van de jonge Hoogbloklander werd de aanleiding tot de beslissende slag. Acht renners maakte de oversteek naar de ontketende Van den Dool, met daarbij opnieuw Ike Groen.

Vlak voor de beklimming van de Snijdersberg aan het begin van de tweede ronde leek het peloton onder leiding van Metec-mannen Lindenburg en De Laat weer de aansluiting te hebben, maar op het moment dat de groep erbij was knalde het peloton opnieuw uiteen op de flanken van de Snijdersberg. Vier groepen ontstonden, met in de eerste groep opnieuw Ike Groen en Jens van den Dool. Ook onder andere Gert-Jan Bosman, die opnieuw de nodige bergpunten collecteerde, Tim Kerkhof, Robbert de Greef, Rick Ottema, Bram Nolten, Adriaan Janssen en Piotr Havik zaten mee.

Opnieuw zat Metec met slechts een renner mee en zette wederom de achtervolging in. De voorgift van de kopgroep, die in totaal uit veertien renners bestond, groeide naar twee minuten, maar daalde richting de kaap van de 100 kilometer weer terug naar de minuut. Het was het begin van een status quo, waarin het peloton op vijfenveertig seconden bleef hangen.

Die situatie bleef tot in de laatste ronde hetzelfde, totdat René Hooghimester en Robbert de Greef een duo-attaque initieerden. Het tweetal kwam niet weg. Vanuit het peloton probeerde verschillende renners naar de voorste groep te springen. Een van hen was Luuc Bugter. De kopgroep spatte uiteen op de Snijdersberg. Jens van den Dool moest na een sterke wedstrijd lossen op de klim op de laatste ronde. Ook Wubben, Ockeloen, Bouwmans en Bosman konden niet langer volgen. Luuc Bugter raapte de mannen op en sloeg zo het gat naar de achtervolgende groep. Even reed de Arnhemmer nog weg van de groep, maar die poging werd niet gehonoreerd.

Vooraan was het inmiddels Robbert de Greef die zijn kans ging. De voormalig Delta Cycling-renner sloeg een gaatje en bleef vervolgens continu ongeveer tien seconden voor de achtervolgers rijden. Ike Groen reed nog bij de achtervolgers, samen met Havik, Janssen, Nolten, Bovenhuis en Ottema, maar het groepje kwam niet dichter bij De Greef. De Greef behield zijn voorsprong en achter hem sprong zijn ploegmaat Ottema in de laatste kilometers nog weg. Aan de finish kwam er dus een een-tweetje voor Baby-Dump. Ike Groen finisht zesde. In de tweede groep komen Luuc Bugter en Jan-Willem van Schip als tiende en vijftiende over de streep.

“Waar we gisteren niet helemaal op de afspraak waren aan het begin van de koers, waren we dat vandaag wel. We reden een goede wedstrijd waarin Ike laat zien waartoe hij in staat is en Jens zich heel positief laat zien en leert hoe je in zo’n situatie moet rijden. De enige manier waarop we nog een betere uitslag hadden kunnen behalen, was als er nog een renner extra in de beslissende groep had gezeten. Maar als we alles opsommen, dan wint vandaag de sterkste renner van de sterkste ploeg,” is ploegleider Frank Kwanten eerlijk.

Reacties zijn uitgeschakeld.